Ik ben Anke, een fries meisje die sinds kort in Lemmer woont. Ik ben gek op het Noorden en dan vooral de eilanden. Hoe ik me ook voel: ik ben het liefst bij de zee. Ik ben ook niet veel weg geweest uit het Noorden moet ik bekennen. Geboren in een klein dorpje in Friesland, waar ik samen met mijn ouders en zusje achttien jaar heb gewoond. Ik kom uit een warm nest, waar ik altijd ben (en word!) gesteund om mijn dromen waar te maken. Af en toe worden de videobanden erbij gepakt waar, ik en mijn zusje Evelien, op staan te dansen en te zingen: het zat er al vroeg in! Wanneer er aan mijn ouders wordt gevraagd: “Maar.. van wie heeft ze dat zingen dan?”, roepen ze beide hard: “Nou, niet van iemand in de familie!”.

Toch komt mijn liefde voor muziek wel bij mijn familie vandaan. Zo ver ik mij herinner had mijn vader al-tijd muziek op: van Jantje Smit tot The Eagles. En dan keihard meezingen hè! Een onderbroek op ons hoofd en daar gingen we door de kamer! Er is een videoband waarop ik als 3-jarig meisje mijn ‘eigen geschreven’ liedjes zing op bed. Ik zing over mijn opa, die overleden is en over wat ik heb gegeten. Wie weet deel ik dit ooit nog met jullie ;-).

Vanaf mijn zesde ging ik bij een koor in het dorp: de accu’s. Geen idee waar die naam vandaan komt, maar energie gaf het me wel. Iedereen stond keurig stil te zingen, maar ik, nee het kon nooit normaal. Ik stond helemaal te swingen.

Op mijn elfde kwam ik thuis van school en vertelde ik mijn vader: “Heit, ik wil piano spelen!”. Ik heb het geluk gehad dat mijn ouders me hierin konden steunen en het gebeurde: ik mocht op pianoles. Dit was best leuk, alleen ik vond niks aan het noten lezen. Wanneer ik het liedje hoorde, probeerde ik het op het gehoor na te spelen. Dit ging voor mij veel sneller dan vanuit het boek. Ik wilde me alleen niet laten kennen, dus toen we uitvoering hadden, had ik gewoon een boek voor me. Ik sloeg bladzijde na bladzijde om. Applaus kwam en ik ging weer naast mijn moeder zitten. Ik fluisterde: “Ha, mem! Ik had een heel ander liedje in het boek staan dan die ik speelde!”.

Op mijn veertiende kwamen Eline en Jildou (twee vriendinnen, nog steeds) bij me langs. Eline kon goed piano spelen en ging achter de piano zitten. Ik bekende: “Ik heb laatst een liedje gezongen en ik ben benieuwd wat je ervan vindt!”. Ik vond het heel spannend. Dit was de eerste keer dat ik voor anderen, echt serieus, ging zingen. Ik zong ‘Because Of You’ van Kelly Clarkson en ze vonden dat het ermee door kon. Dit was het begin van mijn zingen.

Niet veel later kreeg ik verkering met de drummer van de band op school. Toevallig stopte de zangeres niet kort daarna en waren ze op zoek naar een nieuwe. Ik heb niet lang na hoeven denken: met je vrienden muziek maken. Met z’n vieren begonnen we: ‘Zebras Can Fly’. Dit vond ik geweldig. We deden allemaal plaatselijke kleine optredens, maar wat een avontuur was dit. Ik ontdekte dat ik het heerlijk vond om me uit te leven op een podium met een band achter me (en eigenlijk is dit wat ik nog steeds het liefst doe!). Kunstbende, Sjong.. we hebben allemaal leuke dingen meegemaakt toen. Na een aantal jaar stopte de band, de verkering ging uit en ik begon aan mijn nieuwe avontuur in Groningen.

Studeren, met andere muzikanten samenwerken, beginnen met mijn eigen muziek schrijven, feestjes. De eerste jaren waren een feest in Groningen. Tot het moment dat ik pfeiffer kreeg. Ik moest het studentenleven opgeven, werd opgenomen in het ziekenhuis en moest daarna weer bij mijn ouders wonen.

Na twee jaar pfeiffer te hebben gehad met daarop volgend een auto-ongeluk, werd het voor mij weer tijd om me te focussen op mijn geluk: muziek. Muziek is mijn leven lang de rode draad geweest en het is mijn manier om me te uiten. Ik schrijf liedjes over situaties die me aangrijpen. Daarnaast vind ik het heerlijk om nummers van anderen eigen te maken. Ik probeer intieme, kleine liedjes te brengen met mijn piano en zang.

De laatste jaren treed ik op tijdens diners, in kroegjes, op paviljoens, in lunchtenten. En wat is dit genieten! Muziek maken terwijl mensen genieten van hun eten of borrel of samen zingen. Het brengt me op de leukste plekken. Wil je dit ook meemaken? Stuur gerust een mailtje naar: info@ankedevries.com en dan zien we elkaar!

Liefs Anke

Voor boekingen, vragen of opmerkingen: neem gerust contact met me op.